Χάρης Ακριτίδης

15 Ιανουαρίου 1961

Ο Θεοχάρης Ακριτίδης γεννήθηκε το 1961 στο Μεσόβουνο Κοζάνης, ένα αμιγώς ποντιακό χωριό που κατοικήθηκε από πρόσφυγες Απεσλήδες της περιοχής της Σεβάστειας. Οι οικογενειακές του ρίζες συνδέονται με το χωριό Σάργερη του Πόντου, το οποίο επισκέφθηκε το 2013, αναζητώντας τους τόπους καταγωγής των προγόνων του. Η ιστορία της οικογένειάς του είναι άρρηκτα δεμένη με τις δύσκολες στιγμές του τόπου του, καθώς η πρώτη προσφυγική γενιά του Μεσοβούνου εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής τον Οκτώβριο του 1941, αναγκάζοντας τους επιζώντες να ξεκινήσουν ξανά τη ζωή τους μέσα σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Από τα παιδικά του χρόνια γνώρισε τη σκληρή εργασία, βοηθώντας στις καπνοκαλλιέργειες και εργαζόμενος δίπλα στον πατέρα του σε μηχανουργικές εργασίες. Κατά τη φοίτησή του στην τεχνική σχολή της Πτολεμαΐδας συνδέθηκε στενά με τον Χρήστο Ακριτίδη, ο οποίος τότε μάθαινε ακορντεόν. Μέσα από αυτή τη φιλία άρχισε και η δική του ουσιαστική ενασχόληση με το τραγούδι, μαθαίνοντας τη θέση και τον ρόλο της φωνής μέσα στο μουσικό σύνολο. Το 1978 έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση, όταν ο Χρήστος Ακριτίδης τον πρότεινε στο συγκρότημα του πατέρα του, του λυράρη Δημήτρη Ακριτίδη («Μήτσον»), στο οποίο συμμετείχαν επίσης ο Κοσμάς Ακριτίδης στο κλαρίνο και ο Χρήστος Ουζουνίδης στα τύμπανα. Η πρώτη του συμμετοχή σε ποντιακό χορό, τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς στο Κάτω Γραμματικό Έδεσσας, αποτέλεσε το μουσικό του «βάπτισμα» και την αφετηρία μιας μακρόχρονης πορείας στο ποντιακό τραγούδι. Μέχρι τη στρατιωτική του θητεία συνεργαζόταν σταθερά με το συγκρότημα, ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα κιθάρας. Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον δάσκαλό του Φαίδωνα Γεωργίτση, ο οποίος τον ενέταξε και στον χώρο της λαϊκής μουσικής. Η χροιά της φωνής του και η ερμηνευτική του προσέγγιση τον οδήγησαν σε εμφανίσεις σε λαϊκά κέντρα, διευρύνοντας το καλλιτεχνικό του πεδίο. Κατά τη δεκαετία του 1980 εμφανίστηκε σε γνωστά μουσικά στέκια της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, όπως ο «Πόντος», το «Κορτσόπον» και οι «Αναμνήσεις» στην Πτολεμαΐδα, καθώς και ο «Ξεριζωμός» και ο «Φάρος» στη Βέροια. Την ίδια περίοδο άρχισε να ασχολείται συστηματικότερα με την ποντιακή στιχουργική δημιουργία, αξιοποιώντας τη βαθιά σχέση που είχε από παιδί με την ποντιακή διάλεκτο, την οποία χρησιμοποιούσε ως καθημερινή γλώσσα μέχρι τα δεκατρία του χρόνια. Το 1988 πραγματοποίησε το πρώτο σημαντικό βήμα στη δισκογραφία, όταν παρουσίασε στον Μπάμπη Κεμανετζίδη μια κασέτα με δικά του τραγούδια. Η συνεργασία αυτή οδήγησε στην κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού του δίσκου με τίτλο «Ο Διγενής», ο οποίος ανέδειξε τη δημιουργική του ταυτότητα ως ερμηνευτή και στιχουργού. Το 2008 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Πόντου Γενεάν», συνεργαζόμενος με μουσικούς της ιδιαίτερης πατρίδας του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο λυράρης Διονύσης Παυλίδης, με τον οποίο διατηρεί πολυετή καλλιτεχνική συνεργασία. Με πολυετή παρουσία στο ποντιακό τραγούδι, τόσο ως ερμηνευτής όσο και ως δημιουργός, ο Θεοχάρης Ακριτίδης συνεχίζει να παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξη της ποντιακής μουσικής παράδοσης. Πιστεύει ότι το μέλλον ανήκει στη νέα γενιά των καλλιτεχνών και εκφράζει την ευχή το ποντιακό τραγούδι να συνεχίσει να ακούγεται και να συγκινεί για πολλά ακόμη χρόνια.