Μοιρολόι

Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!
Τ’ ομμάτι͜α μ’ ντό ελέπ’νε;
Οι ζωντανοί π’ εφέκανε
τον τόπον τ’ εγεννέθαν
και -ν- εφορτώθαν τα στενά
τα νεκρικά κασέλας
και -ν- εφόρεσαν τα σάβανα,
και -ν- εσέβανε σην στράταν
Σην στράταν την αγύριστον,
ντο πάει κι οπίσ’ ’κ’ έρ’ται!