
Στιχουργοί: Μίμης Τσελεπίδης
Συνθέτες: Αθανάσιος Τσολερίδης
Την κάλη μ’ είδα σ’ όρωμα μ’,
τσ̌ιτσ̌έκια φορτωμέντσα
Θαρρείς εχαμοπέτανεν,
έτονε χαρεμέντσα
Είπε με -ν- «Άλλο μη πονείς,
να είσαι χαρεμένος!
Αβούτ’ ο κόσμον αέτσ’ έν’
από Θεού πλασμένος»
Το πρόσωπον ατ’ς έλαμπεν,
αστρόπον φωταγμένον
Η φορεσία τ’ς πλουμιστόν,
τσ̌ιτσ̌έκ’ σκουντουλιγμένον
Είπε με -ν- «Άλλο μη πονείς,
να είσαι χαρεμένος!
Αβούτ’ ο κόσμον αέτσ’ έν’
από Θεού πλασμένος»
Εποίκα να σουμών’ ατεν,
εφάνθε με αγνέσσα
Σον ουρανόν επέταξεν,
ν’ αηλί εμέν, εγνέφ’σα!
Είπε με -ν- «Άλλο μη πονείς,
να είσαι χαρεμένος!
Αβούτ’ ο κόσμον αέτσ’ έν’
από Θεού πλασμένος»| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αβούτ’ | αυτό/ή, αυτοί/ές/ά | ||
| αγνέσσα | αξιοθαύμαστη, περίεργη | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| αέτσ’ | έτσι | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αστρόπον | αστεράκι | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εγνέφ’σα | ξύπνησα | ||
| έν’ | είναι | ||
| επέταξεν | πέταξε | ||
| εποίκα | έκανα, έφτιαξα | ποιέω-ῶ | |
| έτονε | ήταν | ||
| εφάνθε | φάνηκε | ||
| εχαμοπέτανεν | πετούσε από χαρά, αναγάλλιαζε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| όρωμα | όνειρο | ||
| πλουμιστόν | στολισμένο, διακοσμημένο με ζωγραφιές ή κεντήματα, πολύχρωμο | pluma | |
| σκουντουλιγμένον | ευωδιασμένο, μοσχοβολιστό | ||
| σουμών’ | σιμώνει, πλησιάζει | ||
| τσ̌ιτσ̌έκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| τσ̌ιτσ̌έκια | άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| φορεσία | φορεσιά, ένδυση | ||
| φορτωμέντσα | φορτωμένη | ||
| φωταγμένον | φωτισμένο, λαμπερό | ||
| χαρεμένος | χαρούμενος | ||
| χαρεμέντσα | χαρούμενη |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αβούτ’ | αυτό/ή, αυτοί/ές/ά | ||
| αγνέσσα | αξιοθαύμαστη, περίεργη | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| αέτσ’ | έτσι | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αστρόπον | αστεράκι | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εγνέφ’σα | ξύπνησα | ||
| έν’ | είναι | ||
| επέταξεν | πέταξε | ||
| εποίκα | έκανα, έφτιαξα | ποιέω-ῶ | |
| έτονε | ήταν | ||
| εφάνθε | φάνηκε | ||
| εχαμοπέτανεν | πετούσε από χαρά, αναγάλλιαζε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| όρωμα | όνειρο | ||
| πλουμιστόν | στολισμένο, διακοσμημένο με ζωγραφιές ή κεντήματα, πολύχρωμο | pluma | |
| σκουντουλιγμένον | ευωδιασμένο, μοσχοβολιστό | ||
| σουμών’ | σιμώνει, πλησιάζει | ||
| τσ̌ιτσ̌έκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| τσ̌ιτσ̌έκια | άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| φορεσία | φορεσιά, ένδυση | ||
| φορτωμέντσα | φορτωμένη | ||
| φωταγμένον | φωτισμένο, λαμπερό | ||
| χαρεμένος | χαρούμενος | ||
| χαρεμέντσα | χαρούμενη |

