Ντιρλανταντά

Ω ντιρλαντά ντιρλανταντά
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Θα λέγω σας έναν ιστορίαν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
ντο έπαθα με τη Μαρίαν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Επήγαμε ση Νέα Κρήνην
[ντάρλα ντιρλανταντά]
να κολυμπούμ’ εγώ κι εκείνη
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Ενέσπαλεν και το μαγιόν ατ’ς,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
αφηρημένον το μυαλόν ατ’ς
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Μαρία, ατώρα ντό θα ’φτάμε;
[ντάρλα ντιρλανταντά]
χωρίς μαγιόν θα κολυμπάμε!
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Μα πονηρέσσα η Μαρία
[ντάρλα ντιρλανταντά]
ευτάει τάχα την εντροπα̤ρία
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Μαρία, άφ’ς την εντροπή σ’,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
κολύμπα και με το βρακί σ’
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Εκείνε λέει με «’κ’ επορώ,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
σον γυρισμόν ντό θα φορώ;»
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Χαμογελά κρυφά η Μαρία,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
χωρίς να χάν’ την ευκαιρίαν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
σ’κούται εβγάλ’ και το βρακίν ατ’ς,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
έχασεν και την εντροπήν ατ’ς
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Αχ! η Μαρία επαλαλώθεν,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
εσέβεν απέσ’ σο νερόν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
άμον έναν μικρόν μωρόν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Ο κόσμος γύρω εμαζεύτεν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
και η Μαρία εγουζεύτεν
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Λέει ατ’ς «ελάτε σ̌κύλ’ παιδία,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
εβγάλτε ούλ’ και τα βρακία!»
[ντάρλα ντιρλανταντά]
Κι εγώ τη μόδαν επιδέβα,
[ντάρλα ντιρλανταντά]
ας γίνουμες ο Αδάμ κι η Εύα
[ντάρλα ντιρλανταντά]