Ε! κορίτσ’, κορίτσ’ μικρόν

Τ’ εσόν η σεβντά θα τρώει με,
εγάπη σ’ θα τελέν’ με
Όσον ντο θέλ’ ατεν εγώ
άτσ̌απα εκείνε θέλ’ με

Ε! κορίτσ’, κορίτσ’ μικρόν,
το καρδόπο σ’ έν’ τ’ εμόν
Τα τσ̌αλουμόπα ντ’ ευτάει με!
το καρδόπο μ’ σκοτών’

Τ’ εσόν η καρδά̤ και τ’ εμόν
σ’ έναν χτύπεμαν κρού’νε
Όρκον ους ν’ αποθάνομε
εμείς μαζί θα ζούμε

Ε! κορίτσ’, κορίτσ’ μικρόν,
το καρδόπο σ’ έν’ τ’ εμόν
Τα τσ̌αλουμόπα ντ’ ευτάει με!
το καρδόπο μ’ σκοτών’

Τ’ εσόν εγάπη για τ’ εμέν
εικόνισμαν σο ψ̌όπο μ’
Να κλίσκουμαι εγώ προσ̌κυνώ
το μικρόν το πουλόπο μ’

Ε! κορίτσ’, κορίτσ’ μικρόν,
το καρδόπο σ’ έν’ τ’ εμόν
Τα τσ̌αλουμόπα ντ’ ευτάει με!
το καρδόπο μ’ σκοτών’

Ε! κορίτσ’, κορίτσ’ μικρόν,
το καρδόπο σ’ έν’ τ’ εμόν
Τα τσ̌αλουμόπα ντ’ ευτάει με!
το καρδόπο μ’ σκοτών’