Παλαφσ̌ανόν

Αναστενάζω και πονώ,
σο γιάνι μ’ καν’νάν ’κ’ έχω [γιαρ] 
[αμάν γιαβρί μ’]
να λέ’ ατον τα τερτόπα μ’
και τ’ αμαρτίας ντ’ έχω [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]

Αναστενάζω, καίει η ψ̌η μ’,
τσ̌ούξον με, Παναΐα μ’ [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]
Τα τέρτι͜α μ’ ετοπλάεψες
κι εδέκες μ’ ατα μίαν [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]

Θεέ μου, για βοήθα με,
κανείς ’κι βοηθούνε [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]
Τ’ αρνόπο μ’ ας σα χ̌ερόπα μ’
να παίρ’νε πολεμούνε [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]

Αβούτο τ’ εμόν η καρδι͜ά
και ντό πολλά -ν- εκάεν! [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]
Άμον έναν ψηλόν ραχ̌ίν
χ̌ιονόπον εσ̌κεπάεν [γιαρ]
[αμάν γιαβρί μ’]