Η εγάπ’

Η εγάπ’ μη ανασπάλκεται
σ’ αβούτ’ την κοινωνίαν
Ατό έν’ τη ζωής στουλάρ’,
’κι πρέπ’ να ρούζ’ καμίαν

Η εγάπ’ έν’ το στουλάρ’ (x2)

Σ’ αβούτ’ τη ζωήν η εγάπ’
μόνον θα γουρταρεύ’ μας
Καλά πρέπ’ να περάνομε,
’κι ξέρουμ’ ντ’ αναμέν’ μας

Η εγάπ’ έν’ το στουλάρ’ (x2)

Αν αξιών’ με ο Θεόν
εσέν, πουλί μ’, να παίρω
πάντα σο γιάνι μ’ θα έχω σε,
άλλο τιδέν ’κι θέλω!

Η εγάπ’ έν’ το στουλάρ’ (x2)

Πολλά κὰτι͜α έχ̌’,
νε πουλόπο μ’, η εγάπ’
Τη μάνας, τη κυρού,
τη κοριτσί’ η σεβντά

Η εγάπ’ έν’ το στουλάρ’ (x2)