Τρία αδέλφι͜α

Τρία αδέλφι͜α έμορφα
και άξια παλληκάρι͜α
κρατούνε την παράδοσην
με λύρας και τοξάρι͜α

Παιδία, εσείς πα άμον εμάς
αέτσ’ πάντα θ’ ευτάτε
Ο Πόντον κι η παράδοση
καμίαν ’κι θα χάται

Δίν’νε σον κόσμον τη χαράν,
τιμούν την κοινωνίαν
Καμάρ’ τη μάνας είν’ ατά,
κυρού η περηφανεία

Παιδία, εσείς πα άμον εμάς
αέτσ’ πάντα θ’ ευτάτε
κι ο Πόντον κι η παράδοση
καμίαν ’κι θα χάται

Εντάμαν παίζ’νε όθεν πάν’
τα τραγωδίας ούλι͜α
Ευλοημένα ας σον Θεόν
είν’ τα ποντιοπούλι͜α

Παιδία, εσείς πα άμον εμάς
αέτσ’ πάντα θ’ ευτάτε
κι ο Πόντον κι η παράδοση
καμίαν ’κι θα χάται

Ο Στάθιον κι ο Συμεών
λύρα και τραγωδίαν
Ας σο δεντρόν τη Λάμπονος
τα τρία τα κλαδία

Παιδία, εσείς πα άμον εμάς
αέτσ’ πάντα θ’ ευτάτε
Ο Πόντον κι η παράδοση
καμίαν ’κι θα χάται

Υμνούνε και αναστορούν
τη πατρίδας τα μέρι͜α
Ο Χρήστον τσ̌ίπ το χάταλον
με τα χρυσά τα χ̌έρι͜α

Παιδία, εσείς πα άμον εμάς
αέτσ’ πάντα θ’ ευτάτε
(κι) ο Πόντον κι η παράδοση
καμίαν ’κι θα χάται