Μάισσα η σεβντά σ’

Έχ̌’ καμονήν το καρδόπο μ’,
ποίος θα γουρταρεύ’ με;
Εσάρεψε με η σεβντά,
μάισσα έν’, μαεύ’ με

Μάισσα η σεβτά σ’,
πόνον έχω, ’κ’ εγροικάς;
Αγαπώ σε, νε γιαβρί μ’
Ατό έν’ η καμονή μ’!

Και ποίος θ’ αποκορδυλι͜άζ’
τη σεβτάς τη μαείαν
Λάσκουμαι άμον τεκιντίν,
θα χάνω και την υεία μ’

Μάισσα η σεβτά σ’,
πόνον έχω, ’κ’ εγροικάς;
Αγαπώ σε, νε γιαβρί μ’
Ατό έν’ η καμονή μ’!

Η καμονή μ’ ’κι βζήεται,
θαρρώ θα χάται ο νους ι-μ’
Έλα γουρτάρεψον με, ψ̌η μ’,
θα χάνω το ναμούσι μ’

Μάισσα η σεβτά σ’,
πόνον έχω, ’κ’ εγροικάς;
Αγαπώ σε, νε γιαβρί μ’
Ατό έν’ η καμονή μ’!