Με τ’ ομμάτι͜α μ’ τέρεν, μάνα

Ο πατέρα μ’ και η μάνα μ’
κρού’νε, παίρ’νε μετ’ εμέν
«Ντ’ εγροικάς, γιαβρόπο μ’,» λέγ’νε,
«και εγάπεσες ατεν;»

Με τ’ ομμάτι͜α μ’ τέρεν, μάνα,
για να ’λέπ’ς ντ’ εγάπεσα
Το κορτσόπο μ’ έχ̌’ ματόπα
που εμοιάζ’νε με τ’ εσά

Τον πατέρα μ’ και τη μάνα μ’
έχ’ ατ’ς-ε άμον Θεόν
Πως ετράνυνα ’κ’ ελέπ’νε
και κορτσόπον αγαπώ

Με τ’ ομμάτι͜α μ’ τέρεν, μάνα,
για να ’λέπ’ς ντ’ εγάπεσα
Το κορτσόπο μ’ έχ̌’ ματόπα
που εμοιάζ’νε με τ’ εσά

Τον πατέρα μ’ και τη μάνα μ’
για να γαντουρεύ’ ατ’ς-ε
Αχ! Την εντροπήν εφέκα,
την καρδία μ’ λέγ’ ατ’ς-ε

Με τ’ ομμάτι͜α μ’ τέρεν, μάνα,
για να ’λέπ’ς ντ’ εγάπεσα
Το κορτσόπο μ’ έχ̌’ ματόπα
που εμοιάζ’νε με τ’ εσά

Με τ’ ομμάτι͜α μ’ τέρεν, μάνα,
για να ’λέπ’ς ντ’ εγάπεσα
Το κορτσόπο μ’ έχ̌’ ματόπα
που εμοιάζ’νε με τ’ εσά