Εσείς, εμέν τερείτε με

Εσείς, εμέν τερείτε με, κλαίω,
ρωτέστεν με από ντό υποφέρω!
Έχω τέρτα̤, έχω τέρτα̤,
για τ’ ατό τρέχ’νε τ’ εμά τα δά̤κρα̤

Νύχταν-ημέραν ζω με τα πόνα̤,
λίγα είναι τ’ εμά τα χρόνα̤
Και θα τρώγ’νε με τα πόνα̤,
λίγα είν’ τ’ εμά τα χρόνα̤

Πονεί η καρδία μ’, πονεί η καρδία μ’,
θ’ αποθάνω εγώ, μανίτσα
Ποίος θα τρανύν’ τ’ εμά τα μωρά;
ατά θα μέν’νε ορφανά