Κακίαν ’κι κρατώ σε

Εμείς κι αν εχωρίγαμε
κακίαν ’κι κρατώ σε
Πάντα θα έχω σε σο νου μ’,
πάντα θ’ αγαπώ σε

Εσύ ’σαι, εσύ ’σαι, 
εσύ ’σαι η αιτία
Εσύ ’σαι η αιτία,
να έ͜εις την αμαρτίαν!

Πάντα επαρακάλ’να σε
«μη ’φτάς αέτσ’, πουλόπο μ’
Μη ’φτάς αέτσ’, πουλόπο μ’,
μη τυραννί͜εις το ψ̌όπο μ’»

Όλον πίνω, όλον πίνω, 
όλον πίνω ν’ ανασπάλλω
Όλον πίνω ν’ ανασπάλλω,
’ς σο νου μ’ εσέν να βγάλλω

Εσύ ’σαι, εσύ ’σαι, 
εσύ ’σαι η αιτία
Εσύ ’σαι η αιτία,
να έ͜εις την αμαρτίαν!