Ποίος στρών’ το κρεβατόπο σ’;

Ο ουρανόν ελίβωσεν
(κι) ο ουρανόν θα βρέχ̌ει
Σην ξενιτά̤ν που είσαι, αρνί μ’,
ποίος μαειρεύ’ και φά͜ει σε;

Ποίος στρών’ το κρεβατόπο σ’,
ποίος πλύν’ και -ν- αλλά͜ει σε;
Ας ήξερα, μικρόν πουλί μ’,
ποίος παρηγορά σε

Κλαίω, πουλί μ’, κλαίω αρνί μ’,
κλαίω και πάντα λέω
Γερμανία, -ν- αναθεμά
ντ’ ευτάς με κι όλον κλαίω