Ο χωρέτες

Σην Ελλάδαν υποφέρ’
όλον το μιλι͜άτ’
Όλον πολλά υποφέρ’νε
οι καπνοχωρέτ’

Έρθαν οι εμπόρ’ να παίρ’νε
τζ̌άπα το καπνόν
Τον χωρέτε ’κ’ ερωτούνε
σο λογαριασμόν

Έρθεν η γαρή ατ’,
μετ’ ατόν μαλών’
«Νέπε σ̌κύλ’ υιέ, ντ’ εδίν’νες
το καπνόν;»

Τα παιδία τ’ κλαίνε, κούζ’νε
απάν’ σο παλγόν’
Ο ένας λέει «παπούτσ̌ι͜α θέλω»,
ο άλλος «πανταλόν’»

Τα κορτίτσι͜α τ’ κλαίνε, κούζ’νε
απέσ’ σην αυλήν
Ένας λέει «τουλάπα θέλω»,
η άλλε «μηχανήν»

Ο καημένον ο χωρέτες
παντελόν’ πα ’κ’ έχ̌’
Κι ας σην εντροπήν ατ’ κείται
σο κρεβάτ’ απέσ’