Πολλά μικρός ορφανίγα

Ορφανίγα, ορφανίγα
[γιαρ, γιαρ, αμάν! ωφ, ωφ, αμάν!]
[αχ!] ας σον κύρ’ κι ας ση μάναν
[σεβνταλίν, κιπαρίμ,
το μικρόν τ’ εμόν τ’ αρνίν]
Θαρρώ ορφανίαν ετυλίεν
[γιαρ, γιαρ, αμάν! ωφ, ωφ, αμάν!]
ση γούλα μ’ άμον ράμμαν
[σεβνταλίν, κιπαρίμ,
το μικρόν τ’ εμόν τ’ αρνίν]

Πολλά μικρός ορφανίγα
[γιαρ, γιαρ, αμάν! ωφ, ωφ, αμάν!]
κι επέμ’να απάν’ σα δρόμα̤
[σεβνταλίν, κιπαρίμ,
το μικρόν τ’ εμόν τ’ αρνίν]
κι όσον πάγ’νε περισσεύ’νε
[γιαρ, γιαρ, αμάν! ωφ, ωφ, αμάν!]
σο καρδόπο μ’ τα πόνι͜α
[σεβνταλίν, κιπαρίμ,
το μικρόν τ’ εμόν τ’ αρνίν]