Χάιτε, ας πάμε σον παρχάρ’

Χάιτε, ας πάμε σο παρχάρ’
μετ’ εμέν το παλληκάρ’
Τ’ αλογόπο μ’ γολγονίζ’,
η κεμεντζ̌έ μ’ κωδωνίζ’

Εγώ είμαι λυριτζ̌ής,
ποδεδίζω την κουτσ̌ή σ’
Θεία, δος ατέν εμέν,
λελεύω εγώ την ψ̌η σ’

♫

Ο κύρη μ’ και η μάνα μ’
εντάμαν κοιμούντανε
Κακανίζ’ ο πετεινόν
λαγγεύ’νε και σ’κούντανε

Ε! παιδία, ντο λέτε;
Πάμε ση χαμαιλέτεν;
Κλέφτομε κι ένα κορίτσ’
καν’νάν τιδέν μη λέτε

Το ποϊόπο σ’ έμορφον
Fındıki çipuk gibi!¹
Για κλώστ’ σ’ εμέν μερέαν
Öyle durduğun gibi²

Την κουτσ̌ήν θ’ αντρίζ’ν’ ατεν,
θέλ’νε να φορίζ’ν’ ατεν
’Κ’ επορούν πεντ’- έξ’ νομάτ,’
κα’ για να καθίζ’ν ατεν