Δύο άστρα έγκα σε

Σο γιάνι μ’ έχω σε -ν-, αρνί μ’,
τερώ και ’κι χορτάζω
Για το χατίρι σ’ το τρανόν
τ’ άστρα πα κατηβάζω

Δύο άστρα έγκα σε -ν- απόψ’,
τ’ έναν για τα μαλλία σ’
Τ’ άλλο χρυσόν αναλλαγάδ’
απέσ’ σ’ άσπρα τα ψ̌ήα σ’

Φώταγμαν η εγάπη σ’ έν’
για τη ζωής τα στράτας
Κι αγγέλ’ όντες τερούνε με -ν-
τα γαλανά τ’ ομμάτι͜α σ’

Δύο άστρα έγκα σε -ν- απόψ’,
τ’ έναν για τα μαλλία σ’
Τ’ άλλο χρυσόν αναλλαγάδ’
απέσ’ σ’ άσπρα τα ψ̌ήα σ’

Σα χ̌έρια μ’ θα κρατώ σε, ψ̌η μ’,
μανουσ̌άκ’ ανθισμένον
Να δί’ς με το σκουντούλιγμα σ’
σεβτάς τσ̌ιτσ̌έκ’ πλασμένον

Δύο άστρα έγκα σε -ν- απόψ’,
τ’ έναν για τα μαλλία σ’
Τ’ άλλο χρυσόν αναλλαγάδ’
απέσ’ σ’ άσπρα τα ψ̌ήα σ’

Δύο άστρα έγκα σε -ν- απόψ’,
τ’ έναν για τα μαλλία σ’
Τ’ άλλο χρυσόν αναλλαγάδ’
απέσ’ σ’ άσπρα τα ψ̌ήα σ’