.
.
Μάνα, μάνα

Μάνα, μάνα

Μάνα, μάνα
Μάνα μ’/Μανίτσα μ’, αναχάπαρα
εταράεν η καρδία μ’
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν!]
Τ’ ομμάτι͜α μ’ εθόλωσαν
ας σην απελπισίαν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν!]

Απελπισμένος, άχαρον
επήγα σο γιατρόν
[Αχ! Ν’ αϊλί εμέν!]
Ατός άμον ντο είδε με
ετέρ’νεν το Θεόν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν!]

Την ψ̌η μ’ έρθαν να παίρ’νε,
εσέν πα ’κι πονούν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν!]
Ολόερα ας σ’ ομμάτι͜α μ’
αγγέλ’, μάνα, πετούν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν!]

Το χ̌έρι σ’, μάνα, δος μα,
ας κλίσκουμαι φιλώ
κι εσέν ευχαριστώ
Τ’ ομμάτι͜α μ’ έλα κλείδα,
κι ας αποχ̌αιρετώ
και πάγω σο Θεόν
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αγγέλ’(ονομ. πληθ.) άγγελοι, (γεν.) αγγέλου
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σ’(ας σου) από του, από τότε που/αφότου • (ας σο) από το/τα • (ας σοι) από τους
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
δοςδώσε
δος μαδώσε μου
έρθανήρθαν
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλείδα(προστ.) κλείδωσε κτ με κλειδαριά, κλείσε
κλίσκουμαισκύβω, κλίνω
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ολόεραολόγυρα
ομμάτι͜αμάτια
παπάλι, επίσης, ακόμα
παίρ’νεπαίρνουν
ψ̌ηψυχή
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αγγέλ’(ονομ. πληθ.) άγγελοι, (γεν.) αγγέλου
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σ’(ας σου) από του, από τότε που/αφότου • (ας σο) από το/τα • (ας σοι) από τους
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
δοςδώσε
δος μαδώσε μου
έρθανήρθαν
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλείδα(προστ.) κλείδωσε κτ με κλειδαριά, κλείσε
κλίσκουμαισκύβω, κλίνω
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ολόεραολόγυρα
ομμάτι͜αμάτια
παπάλι, επίσης, ακόμα
παίρ’νεπαίρνουν
ψ̌ηψυχή
Μάνα, μάνα

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost