Ήλιος είσαι για τ’ εμέν

Έρθες άμον φως, πουλόπο μ’,
άγγελος που ’κ’ έχ̌’ φτερά
Το χαμόγελον σα χ̌είλια μ’
έρθεν ση ζωή μ’ ξανά

Ήλιος είσαι για τ’ εμέν,
η ζωή μ’ σκοτία έν’
Αν θα χάσαι ας ση ζωή μ’,
θα εβγαίν’ τ’ εμόν η ψ̌η

Τα μαλλία σ’ θα χαϊδεύω
και τα χ̌είλι͜α σ’ θα φιλώ
Σην εγκάλι͜α μ’ όντες κείσαι
έχω σε άμον φυλαχτόν

Ήλιος είσαι για τ’ εμέν,
η ζωή μ’ σκοτία έν’
Αν θα χάσαι ας ση ζωή μ’,
θα εβγαίν’ τ’ εμόν η ψ̌η

Σο σταυρόν ντ’ έχω ση γούλα μ’,
έναν είμαι μετ’ εσέν
Χαμογέλα εσύ, αρνόπο μ’,
χαράν παίρω απ’ εσέν

Ήλιος είσαι για τ’ εμέν,
η ζωή μ’ σκοτία έν’
Αν θα χάσαι ας ση ζωή μ’,
θα εβγαίν’ τ’ εμόν η ψ̌η

Ήλιος είσαι για τ’ εμέν,
η ζωή μ’ σκοτία έν’
Αν θα χάσαι ας ση ζωή μ’,
θα εβγαίν’ τ’ εμόν η ψ̌η