Στιχουργοί: Ιωάννης Κοσμίδης
Συνθέτες: Νίκος Σαββίδης
Την ψ̌η σ’ να λελεύω,
επέρα φωτίαν
Τον κόσμον θα κάφτω·
ζελεύω, καρδία μ’!
Ωχ! ν’ αηλί εμέν, ν’ αηλί!
Βρούλα επέρεν η ζωή μ’
κι έκαψες τ’ εμόν την ψ̌ην!
Ζελεύω τ’ ομμάτι͜α
εσέν πη τερούνε
Ζελεύω τα χ̌είλια
εσέν πη φιλούνε
Ωχ! ν’ αηλί εμέν, ν’ αηλί!
Βρούλα επέρεν η ζωή μ’
κι έκαψες τ’ εμόν την ψ̌ην!
Ζελεύω τον ήλον
σίτι͜α ιλιαεύ’ σε
Τα νύχτας τον φέγγον
π’ έρ’ται μαεύ’ σε
Ωχ! ν’ αηλί εμέν, ν’ αηλί!
Βρούλα επέρεν η ζωή μ’
κι έκαψες τ’ εμόν την ψ̌ην!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| βρούλα | φλόγα | brûler | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επέρα | πήρα | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ζελεύω | ζηλεύω | ||
| ήλον | ήλιο/ήλιος | ||
| ιλιαεύ’ | αγγίζει, ψηλαφεί, θωπεύει | ellemek | |
| κάφτω | καίω | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μαεύ’ | μαγεύει | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| νύχτας | (ον.πληθ.,τα) νύχτες | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| πη | που | ||
| σίτι͜α | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν | |
| τερούνε | κοιτούν | ||
| φέγγον | φεγγάρι | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| βρούλα | φλόγα | brûler | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επέρα | πήρα | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ζελεύω | ζηλεύω | ||
| ήλον | ήλιο/ήλιος | ||
| ιλιαεύ’ | αγγίζει, ψηλαφεί, θωπεύει | ellemek | |
| κάφτω | καίω | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μαεύ’ | μαγεύει | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| νύχτας | (ον.πληθ.,τα) νύχτες | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| πη | που | ||
| σίτι͜α | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν | |
| τερούνε | κοιτούν | ||
| φέγγον | φεγγάρι | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 