.
.
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν

Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν

Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
fullscreen
Θέλω να αναπάουμαι,
Θεέ μ’, το χώμαν σ̌κίσον
Έπαρ’ σουμά Σ’ το ψ̌όπο μου
κι άγγελον εμέν ποίσον

Ήλε μ’, κατήβα χαμελά,
σούμωσον σο ταφόπο μ’
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
να χουλέντς το κορμόπο μ’

Έρ’ται λιβών’ ο ουρανόν
κι η γη ’κατατρυπέθεν
Σο καντηλόπο μ’ τ’ έρημον
το λάδ’ν αθε ετελέθεν

Ήλε μ’, κατήβα χαμελά,
σούμωσον σο ταφόπο μ’
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
να χουλέντς το κορμόπο μ’

Άμον τσ̌ιτσ̌άκ’ τη άνοιξης
ριζώνω απέσ’ σο χώμαν
Φεύω για πάντα ας ση ζωήν,
ντό να περ’μένω ακόμαν;

Ήλε μ’, κατήβα χαμελά,
σούμωσον σο ταφόπο μ’
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
να χουλέντς το κορμόπο μ’

Ήλε μ’, κατήβα χαμελά,
σούμωσον σο ταφόπο μ’
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
να χουλέντς το κορμόπο μ’

Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
να χουλέντς το κορμόπο μ’...
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αθε(αντων. γ’ προσώπ.) του/της από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α-
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα
αναπάουμαιαναπαύομαι, ξεκουράζομαι
απέσ’μέσα
έπαρ’(προστ.) πάρε
έρ’ταιέρχεται
ετελέθεν(αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε
καντηλόποκαντηλάκι
κατήβα(προστ.) κατέβα
κορμόποκορμάκι
λιβών’συννεφιάζει λίβος<λείβω
όντεςόταν
περ’μένωπεριμένω
ποίσον(προστ.) κάνε, φτιάξε ποιέω, ποιῶ
σ̌κίσονσκίσε (προστ.)
σουμάκοντά
σούμωσον(προστ.) σίμωσε, πλησίασε, κόντεψε
ταφόπο(υποκορ.) τάφος
τσ̌ιτσ̌άκ’άνθος, λουλούδι çiçek
φεύωφεύγω
χ̌ειμωγκόν(ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα
χαμελάχαμηλά
χουλέντςζεσταίνεις, θερμαίνεις χλίω/χλιαίνω
ψ̌όποψυχούλα
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αθε(αντων. γ’ προσώπ.) του/της από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α-
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα
αναπάουμαιαναπαύομαι, ξεκουράζομαι
απέσ’μέσα
έπαρ’(προστ.) πάρε
έρ’ταιέρχεται
ετελέθεν(αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε
καντηλόποκαντηλάκι
κατήβα(προστ.) κατέβα
κορμόποκορμάκι
λιβών’συννεφιάζει λίβος<λείβω
όντεςόταν
περ’μένωπεριμένω
ποίσον(προστ.) κάνε, φτιάξε ποιέω, ποιῶ
σ̌κίσονσκίσε (προστ.)
σουμάκοντά
σούμωσον(προστ.) σίμωσε, πλησίασε, κόντεψε
ταφόπο(υποκορ.) τάφος
τσ̌ιτσ̌άκ’άνθος, λουλούδι çiçek
φεύωφεύγω
χ̌ειμωγκόν(ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα
χαμελάχαμηλά
χουλέντςζεσταίνεις, θερμαίνεις χλίω/χλιαίνω
ψ̌όποψυχούλα
Όντες θα έρ’ται ο χ̌ειμωγκόν
Σημειώσεις
Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στον Λάζαρο Θωμαίδη και σε όλα τα παιδιά που έφυγαν από κοντά μας πολύ νωρίς...

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost