Εφτωχός κι αν έρθα εγώ

Εφτωχός κι αν έρθα εγώ
απάν’ σ’ αούτ’ τον κόσμον
Εφτωχός και μαναχός
’νέσπαλεν με -ν- κι ο Θεός

[Ωφ, ωφ] Εφτωχός και -ν- ορφανός,
πουθέν εγώ ’κ’ εχωρώ
Τ’ ομματόπα μ’ ’κ’ είδαν φως
και σα στράτας γυρευός

Η καρδία μ’ γεραλίν,
θα τελείται η ζωή μ’
Το ψ̌όπο μ’ ’κι ταγιανίζ’,
όι!/ωχ! ν’ αηλί εμέν, ν’ αηλί!

[Ωφ, ωφ] Εφτωχός και -ν- ορφανός,
πουθέν εγώ ’κ’ εχωρώ
Τ’ ομματόπα μ’ ’κ’ είδαν φως
και σα στράτας γυρευός

’Πουγαλεύτα ση ζωή μ’,
μάνα ’κ’ έχω, ούτε κύρ’
Κλώσκουμαι πουγαλεμένος
και σα τέρτι͜α φουρκιγμένος

[Ωφ, ωφ] Εφτωχός και -ν- ορφανός,
πουθέν εγώ ’κ’ εχωρώ
Τ’ ομματόπα μ’ ’κ’ είδαν φως
και σα στράτας γυρευός