Πιπιλομμάταινα

Η πιπιλομμάταινα
ούι! αναθεμά ’τέναν
Αν ’κι δίν’νε μ’ ατέναν,
φυγαδι͜άζομ’ ατέναν

Το ραχ̌ίν χ̌ι͜ονίεται,
παίρ’ ο ήλον λύεται
κι εγώ τηνάν αγαπώ
σο χορόν ευρίεται

Ε! παιδία, ντό λέτε,
πάμε ση χαμαιλέτεν;
Κλέφτουμε έναν κορίτσ’,
καν’νάν τιδέν μη λέτεν

Τέρεν, μάνα, το παπόρ’
ντ’ άσ̌κεμα κουνίεται
Το μικρόν τ’ αρνί μ’ απέσ’
φογούμαι φουρκίεται