Επιτραπέζιο Γαρς

Απόψ’ και τα μεσάνυχτα,
σο μέρωμαν μερέαν
είδα τ’ αρνόπο μ’, είδα ’το,
να κρούει με μαχ̌αιρέαν

Των Βαΐων, ξαν, Βαΐων
και -ν- ας σ’ άνθεν το χωρίον
Σ’ όνομα σ’ όνομαν εύρα,
σο πόι σ’ κι άλλο καλλίον

Σεράντα μήλα κόκκινα,
σεράντα τιζεμένα
Σεράντα σεβντάς αν ευτάς
’κ’ ευρήκ’ς κι άμον εμένα

Των Βαΐων, ξαν, Βαΐων
και -ν- ας σ’ άνθεν το χωρίον
Σ’ όνομα σ’ όνομαν εύρα,
σο πόι σ’ κι άλλο καλλίον

Όλον τον κόσμον γυρίζω
τη σεβντάν εξετάζω
Τα όμορφα τα κορτσόπα
’κ’ επορώ να χορτάζω

Των Βαΐων, ξαν, Βαΐων
και -ν- ας σ’ άνθεν το χωρίον
Σ’ όνομα σ’ όνομαν εύρα,
σο πόι σ’ κι άλλο καλλίον