Εγάπανες, εγάπανα

Αγάπα ατον π’ αγαπά σε
γλυκέα πη τερεί σε
Τσάμα τ’ ομμάτι͜α σ’ κι έπαρ’ τον
και πη παρακαλεί σε

Εγάπανες, εγάπανα,
πασ̌κείμ’ κακόν εποίν’να;
Εσύ το μάγ’λο σ’ έκλωθες
’γώ πώς να μη εφίλ’να;

Σεβνταλής είμαι, λέω σας,
μερακλής είμαι, πουλί μ’
Παιδία ’δέν μη λέτε με,
έχ̌’ και χάνω τ’ αχούλι μ’

Εγάπανες, εγάπανα,
πασ̌κείμ’ κακόν εποίν’να;
Εσύ το μάγ’λο σ’ έκλωθες
’γώ πώς να μη εφίλ’να;

«Έλα» να λες με, έρχουμαι,
«δέβα» να λες με, πάω
Να λες με «φίλ’ με δεύτερον»,
εκείνο πα θ’ ευτάω

Εγάπανες, εγάπανα,
πασ̌κείμ’ κακόν εποίν’να;
Εσύ το μάγ’λο σ’ έκλωθες
’γώ πώς να μη εφίλ’να;