
Στιχουργοί: Νάκος Ευσταθιάδης
Συνθέτες: Γιώργος Ατματσίδης
Τη καλομάνας το μεσέλ’
κι άλλο γλυκύν έν’ ας σο μέλ’
Άμον εκείνεν π’ αγαπώ
κι έναν ζωήν καρδοχτυπώ
Κανείς μη λέει ατο, κανείς,
όνειρον έναν η ζωή σ’
Και όνειρον αν θ’ απομέν’
κλαίει το καρδόπο σ’, κλαίει η ψ̌η σ’
Κρούει η καρδία σ’, αγαπάς
και έναν όνειρον ευτάς
Θα καίει την ψ̌η σ’ έναν ζωήν,
φωτία έν’ και ’κι νεβζήν’
Κανείς μη λέει ατο, κανείς,
όνειρον έναν η ζωή σ’
Και όνειρον αν θ’ απομέν’
κλαίει το καρδόπο σ’, κλαίει η ψ̌η σ’
Τη καλομάνας το μεσέλ’
για δείξτε με έναν που ’κι θέλ’
Τα όνειρα τ’ όποιος χάν’
κι άλλο καλλίον ν’ αποθάν’
Κανείς μη λέει ατο, κανείς,
όνειρον έναν η ζωή σ’
Και όνειρον αν θ’ απομέν’
κλαίει το καρδόπο σ’, κλαίει η ψ̌η σ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αποθάν’ | πεθαίνει | ||
| απομέν’ | απομένει | ||
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| εκείνεν | εκείνη | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| καλομάνας | γιαγιάς | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μέλ’ | μέλι | ||
| μεσέλ’ | διδακτική ιστορία, παραβολή, παροιμία | mesel/mes̱el | |
| νεβζήν’ | σβήνω/ει κτ | ||
| χάν’ | χάνει, παύει να έχει, διώχνει | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αποθάν’ | πεθαίνει | ||
| απομέν’ | απομένει | ||
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| εκείνεν | εκείνη | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| καλομάνας | γιαγιάς | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μέλ’ | μέλι | ||
| μεσέλ’ | διδακτική ιστορία, παραβολή, παροιμία | mesel/mes̱el | |
| νεβζήν’ | σβήνω/ει κτ | ||
| χάν’ | χάνει, παύει να έχει, διώχνει | ||
| ψ̌η | ψυχή |

