Χαμαιλετι͜άρτς

Ση χαμαιλέτεν το ψωμί μ’,
ατό έν’ η δουλεία μ’
Άσπρα ένταν με τ’ άλεσμαν
τα μαύρα τα μαλλία μ’

Ση χαμαιλέτεν η ζωή μ’,
πάντα -ν- αλευρωμένος
Κορτσόπα ’κι αγαπούνε με,
θαρρούνε είμαι γέρος

Χαμαιλετι͜άρτς και σεβνταλής,
έχω κι εγώ καρδόπον
Όντες ελέπω τ’ έμορφα
λύεται άμον κερόπον