Η Σμύρνη, μάνα, καίεται

Πού καικά πρέπ’ να πας και κλαις;
παντού καπνίζ’ τ’ οτσ̌άκι σ’
Ση Σμύρνην ή σην Ήπειρον
σον Πόντον ή σην Θράκην;

Η Σμύρνη, μάνα, καίεται
ο Πόντον ξεριζούται 
Τ’ ημ’σόν η Κύπρος με το φέσ’
η Θράκη παραδούται ⇋

Τίναν θα πας παρηγοράς;
Τίνος θα βζήντς φωτίαν;
Ποίος θα ελέπ’ α̤το τ’ εσόν
μάνα, την αδικίαν;

Η Σμύρνη, μάνα, καίεται
ο Πόντον ξεριζούται
Τ’ ημ’σόν η Κύπρος με το φέσ’
η Θράκη παραδούται ⇋

Σε φίλτς άλλο να μη πιστεύ’ς,
σέρεψον τα παιδία σ’
Κανείντανε τα αίματα,
κανείται κι η ιστορία σ’

Η Σμύρνη, μάνα, καίεται
ο Πόντον ξεριζούται
Τ’ ημ’σόν η Κύπρος με το φέσ’
η Θράκη παραδούται ⇋