Νέος είμαι κι αγαπώ

Νέος είμαι, εγάπεσα 
σ’ αβούτ’ τη ζωήν
Ατό η σεβντά έν’ 
η χαρά μ’ κι η ψ̌η μ’

Άμον το πουλόπον 
’φώλεψεν σο καρδόπο μ’
Σ’ εγκαλόπο μ’ παίρ’ ατο 
και γλυκοφιλώ ατο

Νέος είμαι, εγάπεσα 
έναν κορτσόπον
Έχομ’ έναν ψ̌όπον 
κι έναν καρδόπον

Ατέ έν’ η ζωή μ’ 
και το φως τη ματί’ μ’
Παλαλούμαι για τ’ ατέν 
κι ατέ ψ̌η δί’ για τ’ εμέν

Η αγάπ’ τ’ εμέτερον 
σον κόσμον απάν’
έτον έναν θάμαν
χωρίς αντάλλαγμαν

Τ’ εμόν το τυχερόν
γραμμένον αέτσ’ ετόν,
το «φυγείν το πεπρωμένον»
λέγ’νε έν’ αδύνατον