Στιχουργοί: Πέτρος Χαραλαμπίδης
Συνθέτες: Πέτρος Χαραλαμπίδης
Ας ση Δράμας τα χωρία
εχάθαν πολλά παιδία
Μανάδες μαύρα φορούνε
κι ακόμα μοιρολογ̆ούνε
Ξέν’ και τ’ εμετέρ’ εντάμαν
εξερίζωναν τη Δράμαν
Κι ας ση Δράμας την καρδίαν
έβγαινεν βαρύν λαλίαν
Έτονε γομάτον πόνια
εκείνα τα μαύρα χρόνια
κι αρματώθαν παλληκάρι͜α,
τη Δράμας τα λεοντάρι͜α
Σο νου μ’ έρ’ταν έναν-έναν,
όλα ας σο σαράντα έναν
Όσα κι αν περάν’νε χρόνια
’κι λαρούντανε τα πόνια
Τρανόν έτονε το δράμαν
ντο εέντονε ση Δράμαν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| γομάτον | γεμάτο/η | ||
| εέντονε | έγινε | ||
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| εντάμαν | μαζί | ||
| έρ’ταν | έρχονται | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εχάθαν | χάθηκαν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλίαν | λαλιά, φωνή | ||
| λαρούντανε | γιατρεύονται, θεραπεύονται | ||
| λεοντάρι͜α | λιοντάρια | ||
| ξέν’ | ξένοι | ||
| όσα | όσες φορές, κάθε που, όποτε | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| περάν’νε | περνάνε | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πόνια | (ονομ.) πόνοι, (αιτ.) πόνους | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| χωρία | χωριά |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| γομάτον | γεμάτο/η | ||
| εέντονε | έγινε | ||
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| εντάμαν | μαζί | ||
| έρ’ταν | έρχονται | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εχάθαν | χάθηκαν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλίαν | λαλιά, φωνή | ||
| λαρούντανε | γιατρεύονται, θεραπεύονται | ||
| λεοντάρι͜α | λιοντάρια | ||
| ξέν’ | ξένοι | ||
| όσα | όσες φορές, κάθε που, όποτε | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| περάν’νε | περνάνε | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πόνια | (ονομ.) πόνοι, (αιτ.) πόνους | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| χωρία | χωριά |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 