Κάτ’ αγνόν έν’ το τέρεμα σ’

Κάτ’ αγνόν έν’ το τέρεμα σ’,
θαρρώ κάτ’ θέλ’ να λέει με
Καρφούται σ’ ομματόπα μου
και σ’ εμπροκάρδι͜α μ’ καίει με

Ας λέω σε, αρνόπο μου,
όντες πυκνοτερείς με
να έξερες ντό έμορφα
καρδογλυκοπονείς με

Η σεβτά έν’ το γιατρικόν,
γιατρεύ’ τη μαναχ̌ίαν
Κάτ’ αγνόν έν’ το τέρεμα σ’
και χουλιών’ την καρδία μ’

Ας λέω σε, αρνόπο μου,
όντες πυκνοτερείς με
να έξερες ντό έμορφα
καρδογλυκοπονείς με

Κάτ’ αγνόν έν’ το τέρεμα σ’
με το ισ̌μάρ’ ντο κρούει
Ο νους ι-μ’ ’λέπ’ ντο θέλ’ να ’λέπ’
κι η ψ̌η μ’ ντο θέλ’ ν’ ακούει

Ας λέω σε, αρνόπο μου,
όντες πυκνοτερείς με
να έξερες ντό έμορφα
καρδογλυκοπονείς με