
Στιχουργοί: Γιάννης Παπαγερίδης | Κώστας Κοσκοσίδης
Συνθέτες: Γιάννης Παπαγερίδης
Δύο πατρίδας έχω εγώ,
το έναν ’κ’ εγνωρίζω
Το έναν έχω κι αγαπώ,
το δεύτερον νουνίζω
Να ανθεί η Ρωμανία
κι όλια τα παράλια
Έν’ αθάνατον ο Πόντον
σ’ αγιασμένα χώματα
Το ένα Πόντο λέγ’ν’ ατο
και τ’ άλλο έν’ Ελλάδα
Ελλάδα ζει και βασιλεύ’
κι ο Πόντον πάντα σκλάβα
Να ανθεί η Ρωμανία
κι όλια τα παράλια
Έν’ αθάνατον ο Πόντον
σ’ αγιασμένα χώματα
Αρ’ έρθαμε σην μάναν γην
με βάσανα και κόπους
Σο μεσοστράτ’ εφέκαμε
αποθαμέντς ανθρώπους
Να ανθεί η Ρωμανία
κι όλια τα παράλια
Έν’ αθάνατον ο Πόντον
σ’ αγιασμένα χώματα
Αναστορώ τα μέρι͜α μου,
κλαίω νύχταν ημέραν
Μαναστήρι͜α και εκκλησι͜άς,
τη προσφυγιάς καμένα
Να ανθεί η Ρωμανία
κι όλια τα παράλια
Έν’ αθάνατον ο Πόντον
σ’ αγιασμένα χώματα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αναστορώ | θυμάμαι, αναπολώ | ||
| αποθαμέντς | πεθαμένους | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| έν’ | είναι | ||
| έρθαμε | ήρθαμε | ||
| εφέκαμε | αφήσαμε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| Καμένα | περιοχή κοντά στην Παναγία Σουμελά | ||
| λέγ’ν’ | λένε | ||
| μαναστήρι͜α | μοναστήρια | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| μεσοστράτ’ | μέση του δρόμου | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| όλια | όλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αναστορώ | θυμάμαι, αναπολώ | ||
| αποθαμέντς | πεθαμένους | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| έν’ | είναι | ||
| έρθαμε | ήρθαμε | ||
| εφέκαμε | αφήσαμε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| Καμένα | περιοχή κοντά στην Παναγία Σουμελά | ||
| λέγ’ν’ | λένε | ||
| μαναστήρι͜α | μοναστήρια | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| μεσοστράτ’ | μέση του δρόμου | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| όλια | όλα |

