Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τον Μάραντον χαρτίν έρθεν,
να πάει σην στρατείαν
Την νύχταν πάει σον μάστοραν,
την νύχταν μαστορεύει
Κόφτ’ ας τ’ ασήμι πέταλα
κι ας σο χρυσάφ’ καρφία
Κι η κάλη ατ’ παραστέκει͜ ατον
με το χρυσόν μαντίλι
τα δάκρυ͜α ατ’ς εκατήβαιναν,
Καλομηνά χαλάζι͜α
Καρφίν, καρφίν απλώνει͜ ατον,
την γην δάκρυ͜α γομώνει
-Πού πας, πού πας, νε Μάραντε,
κι εμέν σίναν αφήνεις;
-Αφήνω σε σον κύρη μου
σον Άγιον-Κωνσταντίνον
Αφήνω σε σην μάνα μου,
την Άγ̆ιαν-Ελένην
Αφήνω σε τον κρίαρον,
τον χρυσοκωδωνι͜άτεν
Αφήνω σε χρυσόν σταυρόν
κι αργυρόν δαχτυλίδιν
Το δαχτυλίδ’ πούλτσον και φά’
και τον σταυρόν προσ̌κύνα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άγ̆ιαν | αγία | ||
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| γομώνει | γεμίζει | ||
| εκατήβαιναν | κατέβαιναν | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| Καλομηνά | (γεν.) Μαΐου, μαγιάτικα, (αιτ.) Μάιο | ||
| καρφία | καρφιά | ||
| κόφτ’ | κόβει | ||
| παραστέκει | βοηθά, στηρίζει, περιποιείται | ||
| πούλτσον | (προστ.) πούλησε | ||
| σίναν | (σε τίναν) σε ποιον/α; | ||
| φά’ | (προστ.) φάε | ||
| χρυσοκωδωνι͜άτεν | αυτός που φέρει χρυσά κουδούνια |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άγ̆ιαν | αγία | ||
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| γομώνει | γεμίζει | ||
| εκατήβαιναν | κατέβαιναν | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| Καλομηνά | (γεν.) Μαΐου, μαγιάτικα, (αιτ.) Μάιο | ||
| καρφία | καρφιά | ||
| κόφτ’ | κόβει | ||
| παραστέκει | βοηθά, στηρίζει, περιποιείται | ||
| πούλτσον | (προστ.) πούλησε | ||
| σίναν | (σε τίναν) σε ποιον/α; | ||
| φά’ | (προστ.) φάε | ||
| χρυσοκωδωνι͜άτεν | αυτός που φέρει χρυσά κουδούνια |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 