Γέρο, έπαρ’ τη ζουρνά σ’

Γέρο, έπαρ’ τη ζουρνά σ’ και παίξον μας έναν σκοπόν!

♫

-Γέρον, έπαρ’ τη ζουρνά σ’, 
παίξον μας ένα σκοπόν
Τη ζουρνά σ’ πού έ͜εις κρυμμένον
κι έ͜εις α’ άμον φυλαχτόν;

-Τη ζουρνά μ’ εγώ να παίζω,
νέτσ̌η, ξάι πα ’κ’ επορώ
Ετελέθεν το τακάτι μ’,
’κ’ έχω αέρα να φυσώ

-Τότε δέβα σο γιατρόν,
έπαρ’ ένα γιατρικό
Να γυαλί͜εις και τη ζουρνά σ’
και καλόν καϊτέ να ’φτάς

-Χ̌ίλι͜α δύο γιατρικά
παίρω εγώ για τη ζουρνά μ’
Το κιφάλι μ’ θα τσακώνω
και θα ’φτάω έναν καϊτι͜άν

-Γέρο, εγώ λυπούμαι σε,
την πελι͜άν ντ’ ετσ̌άτεψες!
Τη ζουρνά σ’ αν ’κι θα παί͜εις
σ’ εμέν κιάν’ μη τάεσαι

-Τούλα, τούλα -λα,
το ταούλ’ και η ζουρνά
Το ταούλ’ έτον πετσένι͜ον
κι η ζουρνά μαλαματένι͜ον