Οφέτος οφέτος

Αν αποθάνω, εσύ μη κλαις
και μη μοιρολογάς με
Ζωντανόν μόνον τσ̌ούξον με
[οφέτος, οφέτος]
και μη κατηγοράς με

Ν’ αϊλί εκείνον-α που ζει
μακρά ας σα μουράτι͜α τ’
Άλλο το φως ατός ’κ’ ελέπ’
[οφέτος, οφέτος]
στραβά/κόρ’κα είναι τ’ ομμάτι͜α τ’

Ομνώ και κατορκίσκουμαι
σ’ ομματόπα σ’ τα δύο
Γιαβρόπο μ’, ας σκοτών’νε με
[οφέτος, οφέτος/οφέτος, ψ̌η μ’, οφέτος]
εσέν ’κι παραδίγω

Ανάθεμα, ανάθεμα,
το πέραν κιάν’ τ’ αλάτι͜α
Ατά πα εγροικούν α’
[οφέτος, οφέτος]
ντο ’κ’ επέρα μουράτι͜α