Πάμε, κόρ’, σα κάστανα

Πάμε, κόρ’, σα κάστανα,
κάστανα σερεύομε
Σεπεπί τη καστανί’,
εμείς μασχαρεύομε

Αχ! βαχ! μάτια μου,
έφαγα τα νιάτα μου
Για τ’ εσέν, τσούνας κουτάβ’,
χάμαι εγώ, το παλληκάρ’

Σύρον άν’ και σύρον κα’,
το φιστάν’ σο γιάν’ απάν’
Ο Θεόν την ψ̌η μ’ να παίρ’
σ’ άσπρον το κερτάν -τ- σ’ απάν’

Αχ! βαχ! μάτια μου,
έφαγα τα νιάτα μου
Για τ’ εσέν, τσούνας κουτάβ’,
χάμαι εγώ, το παλληκάρ’

Ατό τ’ εμόν η καρδία
γιατί κουβαρι͜άεται;
Τ’ άσ̌κεμον το ταπιέτ’,
ατό πρέπ’ ν’ αλλάεται

Αχ! βαχ! κεχριμπάρ’,
όντες πας και σον παρχάρ’
Όντες πας και σον παρχάρ’
στείλον μας ένα χαπάρ’