Αφέντα, ποδεδίζω σε

Αφέντα μ’, ποδεδίζω σε,
το χατίρι σ’ πολλά έν’
Απόψ’ σ’ οσπίτ’ μη έρχεσαι,
η πεθερά μ’ αδά έν’

Αφέντα μ’, ποδεδίζω σε,
άι! τη ματί’ μ’ η φως -ι
Απόψ’ σ’ οσπίτ’ μη έρχεσαι,
στείλον τον αδελφό σ’ -ι

Θυμάσαι όντες εκάθουσ’νε
ση θρανίου μ’ την άκραν
Εποίν’νες με και -ν- έκλαιγα
κι εσπόγγιζες τα δά̤κρυ͜α μ’

Τ’ εμόν η καρδι͜ά, καρδι͜ά έν’,
τ’ εσόν η καρδι͜ά ελλάεν
Μικρέσσα εσέβες ση σεβτάν,
εθάρρεσες γολάι έν’