Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τον Μάραντον χαρτίν έρθεν,
θα πάει ση στρατείαν
Την νύχταν πάει σον μάστοραν,
τη νύχταν μαστορεύει
Κι η κάλη ατ’ επαρέστεκεν
μ’ έναν μαντίλ’ καρφία¹
Τα δάκρυ͜α ατ’ς εκατήβαιναν
άμον μαργαριτάρα̤
-Πού πας, πού πας, νε Μάραντε μ’,
κι εμέν τίναν αφήνεις;
-Αφήνω σε τον κύρη μου
τον Άγιον-Κωνσταντίνον
Αφήνω σε την μάνα μου,
την Άγια-Θεοτόκο
-Πού πας, πού πας, νε Μάραντε μ’,
κι εμέν τίναν αφήνεις;
-Αφήνω χ̌ίλι͜α πρόβατα
και πεντακόσ̌ι͜α αρνία
Αφήνω σε τον κρίαρον,
τον χρυσοκωδωνά̤τεν
-Πού πας, πού πας, νε Μάραντε μ’,
κι εμέν τίναν αφήνεις;
Αφήνω σε χρυσόν σταυρόν
κι αργυρόν δαχτυλίδιν
Το δαχτυλίδιν πούλ’² και φά’
και τον σταυρόν προσ̌κύνα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εκατήβαιναν | κατέβαιναν | ||
| επαρέστεκεν | παραστεκόταν, βοηθούσε, στήριζε, περιποιούταν | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| καρφία | καρφιά | ||
| πούλ’ | λέπι | pul | |
| τίναν | ποιον/α | ||
| φά’ | (προστ.) φάε |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εκατήβαιναν | κατέβαιναν | ||
| επαρέστεκεν | παραστεκόταν, βοηθούσε, στήριζε, περιποιούταν | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| κάλη | η αγαπητή σύζυγος, η σύζυγος | ||
| καρφία | καρφιά | ||
| πούλ’ | λέπι | pul | |
| τίναν | ποιον/α | ||
| φά’ | (προστ.) φάε |
¹ Προφανώς εκ παραδρομής αντί του ορθού «με το χρυσόν μαντίλι» ² Αδόκιμος τύπος αντί του ορθού «πούλτσον»
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 