Έκαψες κι εμάντσες με

Έκαψες, έκαψες κι εμάντσες με
και τ’ οψάρ’ σα χ̌είλια μ’
ετηγάντσες με¹

Η καρδι͜ά σ’ άμον λιθάρ’,
’κι χουλείται ας ση σεβντάν
Πουλί μ’, τα στομόχ̌ειλα σ’
σ’ εμέν έγκανε πελιάν

Άμον ντ’ εί-, άμον ντ’ είδα σ’ έμορφον
’Ζέλεψα την εμορφάδα σ’,
’θέλεσα να έν’ τ’ εμόν

Η καρδι͜ά σ’ άμον λιθάρ’,
’κι χουλείται ας ση σεβντάν
Πουλί μ’, τα στομόχ̌ειλα σ’
σ’ εμέν έγκανε πελιάν

Έναν φί-, φίλεμαν ’ψαλάφεσα
Και σίταν εφίλ’νες με
ση σεβτι͜άν επάτεσα

Η καρδι͜ά σ’ άμον λιθάρ’,
’κι χουλείται ας ση σεβντάν
Πουλί μ’, τα στομόχ̌ειλα σ’
σ’ εμέν έγκανε πελιάν