.
.
Στα χνάρια της Ρωμανίας

Αμάν, αμάν κόρ’

Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αμάν, αμάν κόρ’
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Θεία μ’, η περιστέρα σου [Ν’ αηλί εμέν!]
ατέ η μυροφόρα [Ποδεδίζ’ ατεν!]
Σο πανοΰρ’ μη στείλτς ατεν, [Ν’ αηλί εμέν!]
ζελεύ’ ατεν η χώρα [Ντό να ’ίνουμαι;]

Αμάν, αμάν, κόρ’, [ψ̌ήκα μ’]
απάν’ ι-σ’ εχώρ’
Κόρ’, θα παίρω σε -ν- οφέτος
και το μοθοπώρ’

Τ’ οσπίτι σ’ ετριύλιζα [Ν’ αηλί εμέν!]
και σην αύλι͜α σ’ εκάτσα [Ντό να ’ίνουμαι;]
Εσύ την πόρτα σ’ ’κ’ ένοιξες [Λελεύω σε!]
και με τα δάκρυ͜α εχπάστα [Ντό να ’ίνουμαι;]

Αμάν, αμάν, κόρ’, [ψ̌ήκα μ’]
απάν’ ι-σ’ εχώρ’
Άμε κι έλα σ’ οσπιτόπο σ’,
τα τσ̌αρούχ̌ι͜α σ’/τη ρουμπάσ̌κα σ’ φόρ’

Τ’ οσπίτι σ’ ετριύλιζα [Ν’ αηλί εμέν!]
κι εκράτ’να ας σα κεράνια [Ντό να ’ίνουμαι;]
Εσύ την πόρταν ’κ’ ένοιγες [Ν’ αηλί εμέν!]
κι έτρωγα τα ποράνια [Ντό να ’ίνουμαι;]

Αμάν, αμάν, κόρ’, [ψ̌ήκα μ’]
απάν’ ι-σ’ κάτ’ φόρ’
Σ’ οσπιτόπο σ’ άμε κι έλα
τα ναλία σ’/τη ρουμπάσ̌κα σ’  φόρ’
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αηλίαλίμονο ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός)
άμε(προστ.) σύρε, πήγαινε
απάν’πάνω
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
ατέαυτή
ατεναυτήν
αύλι͜ααυλή
εκάτσακάθισα
εκράτ’νακρατούσα
ένοιξεςάνοιξες
ετριύλιζαπεριέβαλλα κτ, περικύκλωνα κτ, περιτριγύριζα, περιερχόμουν
εχπάστααναχώρησα, κίνησα για
εχώρ’(προστ.) χώρεσε
ζελεύ’ζηλεύω/ει
’ίνουμαιγίνομαι
’κ’δεν οὐκί<οὐχί
κάτ’κάτι
κεράνιαπάσσαλοι περίφραξης κήπου գերան (geran)=κορμός δέντρου/δοκάρι
λελεύωχαίρομαι
μοθοπώρ’φθινόπωρο
ν’ αηλίαλίμονο μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός
ναλίαξύλινα πέδιλα γυναικεία, τσόκαρα nalın/naʿleyn
οσπίτισπίτι hospitium<hospes
οσπιτόποσπιτάκι hospitium<hospes + -όπον
οφέτοςφέτος
παίρωπαίρνω
πανοΰρ’πανηγύρι
ποδεδίζ’(ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ)
ποράνιαμπόρες, καταιγίδες boran<βενετ. bora<λατ. Boreas <Βορέας (αντιδάνειο)
ρουμπάσ̌καπουκάμισο με κουμπιά руба́шка
στείλτςστέλνεις
τσ̌αρούχ̌ι͜αδερμάτινα υποδήματα, δεμένα με λουριά που περνούν από οπές çarık
φόρ’(προστ.) φόρεσε
χώραοι ξένοι γενικά, οι μη οικείοι, η ξενιτειά
ψ̌ήκαψυχούλα
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αηλίαλίμονο ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός)
άμε(προστ.) σύρε, πήγαινε
απάν’πάνω
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
ατέαυτή
ατεναυτήν
αύλι͜ααυλή
εκάτσακάθισα
εκράτ’νακρατούσα
ένοιξεςάνοιξες
ετριύλιζαπεριέβαλλα κτ, περικύκλωνα κτ, περιτριγύριζα, περιερχόμουν
εχπάστααναχώρησα, κίνησα για
εχώρ’(προστ.) χώρεσε
ζελεύ’ζηλεύω/ει
’ίνουμαιγίνομαι
’κ’δεν οὐκί<οὐχί
κάτ’κάτι
κεράνιαπάσσαλοι περίφραξης κήπου գերան (geran)=κορμός δέντρου/δοκάρι
λελεύωχαίρομαι
μοθοπώρ’φθινόπωρο
ν’ αηλίαλίμονο μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός
ναλίαξύλινα πέδιλα γυναικεία, τσόκαρα nalın/naʿleyn
οσπίτισπίτι hospitium<hospes
οσπιτόποσπιτάκι hospitium<hospes + -όπον
οφέτοςφέτος
παίρωπαίρνω
πανοΰρ’πανηγύρι
ποδεδίζ’(ενεργ. και μέση) χαίρομαι/εσαι, απολαμβάνω/ει, προσκυνώ/άει από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ)
ποράνιαμπόρες, καταιγίδες boran<βενετ. bora<λατ. Boreas <Βορέας (αντιδάνειο)
ρουμπάσ̌καπουκάμισο με κουμπιά руба́шка
στείλτςστέλνεις
τσ̌αρούχ̌ι͜αδερμάτινα υποδήματα, δεμένα με λουριά που περνούν από οπές çarık
φόρ’(προστ.) φόρεσε
χώραοι ξένοι γενικά, οι μη οικείοι, η ξενιτειά
ψ̌ήκαψυχούλα
Αμάν, αμάν κόρ’

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost