Στιχουργοί: Νίκος Π. Γεωργιάδης | Τάκης Αλαματίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Μαύρος έντον ο ουρανόν,
εσ̌κίγαν τα ραχ̌ία
Μάνα μοιρολογά και κλαίει
με γεραλίν καρδίαν
Θεέ μ’, τ’ εμόν το παλληκάρ’
νέον έτον ακόμαν
’Κ’ επρόφτασα να σύρω ρύζ’,
πέει πώς θα σύρω χώμα;
Πέτε με -ν- πως έν’ όνερον,
πέτε με -ν- πως έν’ ψέμαν
Κανείς, μάνα, να μη παθάν’
κακόν άμον εμένα
Σήμερον μαύρος ουρανός,
σήμερον μαύρη ημέρα
Ας σα τρία τα πουλόπα μ’
τ’ έναν αγγέλ’ επέραν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγγέλ’ | (ονομ. πληθ.) άγγελοι, (γεν.) αγγέλου | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| γεραλίν | πληγωμένο, τραυματισμένο | yaralı | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| έντον | έγινε | ||
| επέραν | πήραν | ||
| εσ̌κίγαν | σκίστηκαν | ||
| έτον | ήταν | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| όνερον | όνειρο | ||
| παθάν’ | παθαίνει | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| πέτε | (προστ.) πείτε | ||
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σύρω | σέρνω, τραβώ, ρίχνω |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγγέλ’ | (ονομ. πληθ.) άγγελοι, (γεν.) αγγέλου | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| γεραλίν | πληγωμένο, τραυματισμένο | yaralı | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| έντον | έγινε | ||
| επέραν | πήραν | ||
| εσ̌κίγαν | σκίστηκαν | ||
| έτον | ήταν | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| όνερον | όνειρο | ||
| παθάν’ | παθαίνει | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| πέτε | (προστ.) πείτε | ||
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σύρω | σέρνω, τραβώ, ρίχνω |
Εις μνήμην ✝Δημητρίου Μανή
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 