Στιχουργοί: Σάββας Λαζαρίδης
Συνθέτες: Σάββας Λαζαρίδης
Σον Πόντον τ’ εμετερίων
εφέκαμ’ όλον το βίον
Και -ν- επέραμ’ άλλο στράτ’
να χτίζομ’ καινούρ’ ζωήν
Κλαίν’ μοιρολογούν μανάδες
ντ’ έχασανε ορφανά
Αδικοχαμένα ψ̌όπα,
κρίσον ατα, Θέ μ’, ατά
Παρχαρόπα, τσ̌ιτσ̌εκόπα,
εκελάηδαναν πουλόπα
Ντ’ έμορφα -ν- αΐκα τόπι͜α
πώς έχασαμ’, μανίτσα μ’!
Ατώρα ούλια μαρεμένα,
κίτρινα, ξεροκαμένα
Ατείν’ ’κ’ είν’ ανθρώπ’, μανίτσα μ’!
Κρίσον ατα, Θέ μ’, ατά!
Γομούται -ν- αμὰν η γούλα μ’,
σην καρδία μ’ κρούει η βρούλα,
μανίτσα μ’, όντες νουνίζω
ντο εφέκαν τ’ εμετέρ’
Παρχαρόπα, τσ̌ιτσ̌εκόπα,
εκελάηδαναν πουλόπα
Ντ’ έμορφα -ν- αΐκα τόπι͜α
πώς έχασαμ’, μανίτσα μ’
Παρχαρόπα, τσ̌ιτσ̌εκόπα,
εκελάηδαναν πουλόπα
Ντ’ έμορφα -ν- αΐκα τόπι͜α
πώς έχασαμ’, μανίτσα μ’
Παρχαρόπα, τσ̌ιτσ̌εκόπα...| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αΐκα | τέτοια/ες | ||
| αμὰν | αμέσως, ευθύς, μονομιάς | hemen/hemān | |
| ανθρώπ’ | άνθρωποι | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| ατώρα | τώρα | ||
| βίον | το βιος, το σύνολο των ζωντανών που έχει στην ιδιοκτησία του κάποιος, η περιουσία κάποιου | ||
| βρούλα | φλόγα | brûler | |
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γούλα | λαιμός | gula | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκελάηδαναν | κελαηδούσαν | ||
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| εμετερίων | ημέτερων, δικών μας, οικείων μας, φίλα προσκείμενων σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| έμορφα | όμορφα | ||
| επέραμ’ | πήραμε | ||
| εφέκαμ’ | αφήσαμε | ||
| εφέκαν | αφήσαν | ||
| Θέ | (κλητ.) Θεέ | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καινούρ’ | καινούριο/α | ||
| κρίσον | (προστ.) κρίνε | ||
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μανίτσα | μανούλα | ||
| μαρεμένα | μαραμένα | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| όντες | όταν | ||
| ούλια | όλα | ||
| παρχαρόπα | ορεινοί τόποι θερινής βοσκής | παρχάρια + -οπα (υποκορ.) | |
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| τόπι͜α | τόποι, μέρη | ||
| τσ̌ιτσ̌εκόπα | (υποκορ.) άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| ψ̌όπα | ψυχούλες |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αΐκα | τέτοια/ες | ||
| αμὰν | αμέσως, ευθύς, μονομιάς | hemen/hemān | |
| ανθρώπ’ | άνθρωποι | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| ατώρα | τώρα | ||
| βίον | το βιος, το σύνολο των ζωντανών που έχει στην ιδιοκτησία του κάποιος, η περιουσία κάποιου | ||
| βρούλα | φλόγα | brûler | |
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γούλα | λαιμός | gula | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκελάηδαναν | κελαηδούσαν | ||
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| εμετερίων | ημέτερων, δικών μας, οικείων μας, φίλα προσκείμενων σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| έμορφα | όμορφα | ||
| επέραμ’ | πήραμε | ||
| εφέκαμ’ | αφήσαμε | ||
| εφέκαν | αφήσαν | ||
| Θέ | (κλητ.) Θεέ | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καινούρ’ | καινούριο/α | ||
| κρίσον | (προστ.) κρίνε | ||
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μανίτσα | μανούλα | ||
| μαρεμένα | μαραμένα | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| όντες | όταν | ||
| ούλια | όλα | ||
| παρχαρόπα | ορεινοί τόποι θερινής βοσκής | παρχάρια + -οπα (υποκορ.) | |
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| τόπι͜α | τόποι, μέρη | ||
| τσ̌ιτσ̌εκόπα | (υποκορ.) άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| ψ̌όπα | ψυχούλες |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 