Τικ Ματσούκας

Ποίον ποτάμ’ εθολώθεν
κι επέμ’νεν θολωμένον;
Ποίον κορίτσ’ εχολιάστεν
κι επέμ’νεν χολιασμένον;

Ποίον ποτάμ’ ’κ’ εθόλωσεν
και ποίον ’κ’ εκατέντσεν;
Ποίον κορτσόπον έμορφον
παλληκάρι͜α ’κ’ εκλαίντσεν;

♫

Ομνώ και κατακαίγουμαι
σ’ ομματόπα σ’ τα δύο
Η ψ̌η μ’ κι αν πάει σην κόλασην
εσέν ’κι παραδίω

Μίαν ομνώ σον πρόσωπο σ’
και δεύτερον σα κάλλια σ’
Τον άεν βάλλω μάρτυρα
ντ’ εκείμ’νε στην εγκάλια σ’