Το κόκκινον το μήλον

Ο ήλεν όντες βασιλεύ’
εβγαίν’ τ’ εμόν ο ήλον
Εκείνε τηνάν αγαπώ,
το κόκκινον το μήλον

Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον
Η κάλη μ’ επαρλάεψεν,
εσ̌κέπασεν τον ήλον
Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον

Η κάλη μ’ άμον τουτουγιάν’,
Απρίλ’ μανουσ̌ακόπον
όθεν κι αν πάει χωρίεται,
ομοι͜άζ’ άμον πλουμόπον

Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον
Η κάλη μ’ επαρλάεψεν,
εσ̌κέπασεν τον ήλον
Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον

Εβγαίν’ η κάλη μ’ σο τσ̌αΐρ’,
τ’ ορμάνι͜α σκουντουλίζ’νε
Τραντάφυλλα κι αμάραντα
όθεν δι͜αβαίν’ ανθίζ’νε

Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον
Η κάλη μ’ επαρλάεψεν,
εσ̌κέπασεν τον ήλον
Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον

Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον
Το μή-, το μή-, το μήλον,
αχ! το κόκκινον το μήλον