Κόρ, ντ’ αραεύ’ς ση μαχαλάν;

Όλ’ λένε με «υπάντρεψον,
μη λάσ̌κεσαι πεκιάρης!
Τέρ’ κι έπαρ’ είναν έτερον
να συνορθι͜άζ’ το χάλι σ’»

♫

Κάποιος είπε τη μάνα μ’
«υπάντρεψον τον γιο σ’ -ις,
Τα χρόνια τ’ επερίσσεψαν,
μη κείται μαναχός -ι»

«Κόρ’ ντ’ αραεύ’ς ση μαχαλάν;»,
όλον ο κόσμον λέει με
Η μάνα μ’ λέει «τσ̌εχέλτς είσαι»,
’κι θέλ’ να υπαντρεύ’ με

Νουνίζω, μάνα, νουνίζω
και πώς να μη νουνίζω;
Τα συνέλ’κα μ’ υπάντρεψαν,
εγώ πεκιάρτς γυρίζω

Εμέν που θα κατηγορεί
και θα περιφρονά με
Εμέν κορίτσ’ κανείς μη δί’,
γαμπρόν κανείς μ’ ευτάει με