Έταιρον κι η λυγερή

Έταιρον κι η λυγερή
πάν’ όλον τον ποταμόν
Έταιρον επέρασεν,
η κόρη ’κ’ επόρεσεν

-Πέρνιξον με -ν-, Έταιρε,
το βραχ̌ι͜άλι μ’ δίγω σε
-Νιά περνήν περνίζω σε,
νιά βραχ̌ι͜άλιν παίρω σε
Άλλο τάμαν τάξον με
κι εγώ εσέν περνίζω σε

-Πέρνιξον με -ν-, Έταιρε,
το ζωνάρι μ’ δίγω σε
-Το ζωνάρ’ τ’ εσόν ας έν’,
άλλο τάμαν τάξον με
-Ας σην ψ̌η μ’ κι ανέτερον
τ’ άλλα όλι͜α δίγω σε

Ας σο χ̌έρ’ επέρπαξεν
κι ατέν πέραν έσυρεν
-Δος με, κόρη, ντ’ έταξες
την φιλιάν ντ’ ετάγαμε
-Έμπρι͜α μουν λιβάδι͜α είν’,
πάγω ’κεί και δίγω σε
-Έρθαμε κι εξέρθαμε
κι εξεκαμπανίσταμε
Δος με, κόρη ντ’ έταξες
κι αρ’ ντ’ εσυνετάγαμε