Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Κανείται ντ’ ετυρά̤νντσες με,
νε σ̌κύλ’ αφορισμένον!
Έναν βράδον σην αύλι͜α σου
θ’ ευρήκ’ς με αποθαμένον
Μη κρού’ς σο ψ̌όπο μ’ το μαχ̌αίρ’,
μη ματώντς την καρδία μ’
Κανείται εσύ ντ’ εδέκες με
και την τυρα̤ννισίαν
Η σεβντά σ’ κοφτερόν μαχ̌αίρ’
και σίδερον ξαμμένον
Ν’ αϊλί εκείνον την καρδι͜άν
όθεν έν’ καρφωμένον| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθαμένον | πεθαμένος/ο | ||
| αύλι͜α | αυλή | ||
| αφορισμένον | αφορισμένο, αναθεματισμένο | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| εδέκες | έδωσες | ||
| έν’ | είναι | ||
| ετυρά̤νντσες | τυράννησες, ταλαιπώρησες | ||
| ευρήκ’ς | βρίσκεις | ||
| κανείται | είναι αρκετό, επαρκεί για κτ | ἱκανόω |  |
| κρού’ς | χτυπάς | κρούω | |
| ματώντς | ματώνεις | ||
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξαμμένον | πυρωμένο | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| σεβντά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā |   |
| σ̌κύλ’ | (γεν.) σκύλου | ||
| τυρα̤ννισίαν | τυράννια, ταλαιπωρία | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθαμένον | πεθαμένος/ο | ||
| αύλι͜α | αυλή | ||
| αφορισμένον | αφορισμένο, αναθεματισμένο | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| εδέκες | έδωσες | ||
| έν’ | είναι | ||
| ετυρά̤νντσες | τυράννησες, ταλαιπώρησες | ||
| ευρήκ’ς | βρίσκεις | ||
| κανείται | είναι αρκετό, επαρκεί για κτ | ἱκανόω | |
| κρού’ς | χτυπάς | κρούω | |
| ματώντς | ματώνεις | ||
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξαμμένον | πυρωμένο | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| σεβντά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā | |
| σ̌κύλ’ | (γεν.) σκύλου | ||
| τυρα̤ννισίαν | τυράννια, ταλαιπωρία | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 