Το σοκακόπον

Σο γνωστόν το σοκακόπον
περιμένω σε -ν
Εροθύμεσα, πουλόπο μ’,
ν’ ανταμώνω σε -ν

Ν’ αγκαλιάζω σε, πουλόπο μ’,
σον Θεόν πετώ
Εθαρρώ όλον τον κόσμον
σα χ̌έρι͜α μ’ κρατώ

Σο γιάνι μ’ εσέν θα έχω
και θα πορπατώ
και -ν- ώσπου ν’ εβγαίν’ το ψ̌όπο μ’
εσέν θ’ αγαπώ