
Στιχουργοί: Χρήστος Παναγιωτίδης
Συνθέτες: Παναγιώτης Ασλανίδης
Ο γέρον κι η γραία
άλλο ’κ’ επορούν
Βαρύν το φορτίον
σ’ ωμίν ντο κουβαλούν
Πολλά τ’ ανηφόρι͜α
εδέβαν ση ζωήν
Τα πολλά τα πόνι͜α
φαίν’νταν σο κατσίν
Τα χρόνι͜α εδέβαν
και -ν- εζάρωσαν
Το χρέος εποίκαν,
παιδία ετράνυναν
Σο στερνόν σην ώραν
δίν’νε την ευχ̌ήν
«Θεέ μ’, κόψον τα μέρας ι-μ’,
δος χρόνι͜α σο παιδί μ’»
Ο γέρον κι η γραία
άλλο ’κ’ επορούν
Πάντα τον Θεόν
ατείν’ παρακαλούν
Και σ’ αφκά σον κόσμον
αντάμα να πάνε
Γιατί όπως έντον
πουδέν ’κ’ εχωρούν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ανηφόρι͜α | ανηφόρες | ||
| αντάμα | μαζί | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| αφκά | κάτω | ||
| γραία | γριά | ||
| δίν’νε | δίνουν | ||
| δος | δώσε | ||
| εδέβαν | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν, (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω | |
| έντον | έγινε | ||
| εποίκαν | έκαναν, έφτιαξαν | ποιέω-ῶ | |
| επορούν | μπορούν | ||
| ετράνυναν | μεγάλωσαν, αναθρεύτηκαν | τρανόω-ῶ | |
| εχωρούν | χωράνε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κατσίν | πρόσωπο, μέτωπο | ||
| κόψον | (προστ.) κόψε | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πουδέν | πουθενά | ||
| φαίν’νταν | φαίνονται | ||
| ωμίν | ώμος |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ανηφόρι͜α | ανηφόρες | ||
| αντάμα | μαζί | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| αφκά | κάτω | ||
| γραία | γριά | ||
| δίν’νε | δίνουν | ||
| δος | δώσε | ||
| εδέβαν | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν, (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω | |
| έντον | έγινε | ||
| εποίκαν | έκαναν, έφτιαξαν | ποιέω-ῶ | |
| επορούν | μπορούν | ||
| ετράνυναν | μεγάλωσαν, αναθρεύτηκαν | τρανόω-ῶ | |
| εχωρούν | χωράνε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κατσίν | πρόσωπο, μέτωπο | ||
| κόψον | (προστ.) κόψε | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πουδέν | πουθενά | ||
| φαίν’νταν | φαίνονται | ||
| ωμίν | ώμος |

