Σον Πόντον Βασιλεύουσα έτον η Τραπεζούντα

Το κράτος π’ έχ̌’ εξώπορτας
μόνον τα τελωνεία τ’
θέλ’ σα συνόρι͜α τ’ κέρβερους,
τουσ̌μάν’ μ’ εμπαίν’ν’ καμίαν

♫

Σον Πόντον Βασιλεύουσα
έτον η Τραπεζούντα
Και σο Απέσ̌’ Τραντέλλενοι
Ακρίτες ’κ’ εκοιμούνταν

♫

Εκεί δεσπότ’ και δέσκαλοι,
εμπόρ’ και τραπεζίτες
και σ’ εσχατιάν ποπάς-ζευγάς,
χωρέτ’ και όλ’ Ακρίτες

♫

Σα δύο ας σα τέσσερα
συνόρι͜α σ’ όλ’ τον χρόνον
τ’ έναν η Μαυροθάλασσα,
τ’ άλλον τ’ Απέσ̌’ σον Πόντον

♫

Τ’ έναν με τ’ άλλον κρίκος έν’
σε είναν αλυσίδα
Πη κόφτ’ κρίκον διχάζ’ αμὰν
του Πόντου την πατρίδαν